De titel is net zo onhandig als po√ętisch; hij strekt zich veel dieper uit dan een opmerking over wisselvallige stemmingen. Fluctuerend welzijn gaait over vloeiende dynamiek; over het leven zelf dat niet als een onderbroken proces wordt ervaart.

Geen grote onderbrekingen maar fijn verweven dynamiek. Alsof je het leven langzaam verdund met azijn om het vervolgens aan te lengen met kruidige verfijnde olie. En het leven is weer helemaal op smaak.

Daar gaat het fluctuerend welzijn over. Het glijden langs een ongelovige gladde schaal zonder mooie Vikings. Het maken van een authentiek streekgerecht.

(Ik ga er later op terugkomen; nu ga ik eerst met mijn dochter film kijken op de bank. Je weetwel een beetje olie doen bij de azijn)

Leave a Reply

Your email address will not be published.