Het had weer even geduurd voordat ik overstag ging. De luxe van een smart phone. Mijn oude Nokia doet het nog steeds. Onverwoestbaar en trouw tot op de laaste tik. Het Nokia deuntje is wel het meest bekende en in het gehoorliggende telefoongeluid.

Tot zover alle lof over mijn Nokia. Helaas; en zo gaat het vaak, als je chronisch ziek wordt dan staat je leven op zijn kop. Dus ben ik inmiddels verslaafd aan mijn Blackberry. Vooral gekozen vanwege de virtuele gezinsband. De telefoon heeft bijgedragen aan een verbeterde communicatie. Door de beperking van inspanning word je namelijk gedwongen om een keuze te maken. Wat belangrijk is, wat er toe doet – dat schrijf je, tik je onhandig op de kleine toetsen.

Inmiddels als ik op bed lig kan ik wel de telefoon pakken. De computer is dan net teveel. Zo liggend op bed haal ik de wereld dichterbij. En daar ben ik blij mee. Net zoals de pauze mogelijkheid. Die neem ik nu en maak de post later af als ik me beter voel…..

Leave a Reply

Your email address will not be published.